واکسن هموفیلوس آنفلوانزا

مکانیسم اثر واکسن هموفیلوس آنفلوانزا

* -ایجاد ایمنی فعال علیه هموفیلوس آنفلولانزا تیپ بی (از طریق تحرک تولید آنتی بادی های ضد کپسولی اندوژن علیه پلی ساکاریدهای کپسولی آنتی ژنیس) * ایجاد آنتی بادی محافظت کننده در بیش از 95% نوزادانی که 3-2 دوز واکسن دریافت نموده اند. * غلظت ≥ 1 میکروگرم/ میلی لیتر anti-PRP، ایمنی طولانی مدت ایجاد میکند.

فارماکوکینتیک واکسن هموفیلوس آنفلوانزا

* شروع اثر: ایمنی زایی طی حدود 2 هفته پس از تکمیل سری اول (توسعه پیشرونده آنتی بادی به دنبال هر دوز) طول اثر: غلظت آنتی بادی بیش از 0.15 میکروگرم/ میلی لیتر ایجاد ایمنی در برابر بیماری غلظت آنتی بادی بیش از 1 میکروگرم/ میلی لیتر ایجاد ایمنی طولانی مدت در برابر بیماری به مدت چندین سال

عوارض جانبی واکسن هموفیلوس آنفلوانزا

* عوارض شایع (%10سیستم اعصاب مرکزی: تحریک پذیری، خواب آلودگی گوارشی: بی اشتهایی موضعی: درد محل تزریق، قرمزی محل تزریق، تورم محل تزریق، حساسیت به لمس در محل تزریق متفرقه: تب عوارض نسبتا شایع (%10-1): سیستم اعصاب مرکزی: گریه بیش از حد (بیش از 4 ساعت)، درد پوستی: راش پوستی گوارشی: اسهال موضعی: پینه در محل تزریق، زخم و ناراحتی در محل تزریق گوشی: عفونت گوش میانی تنفسی: عفونت مجاری تنفسی فوقانی متفرقه: گریه (ممکن است غیر معمول و با صدای بلند باشد.) سایر عوارض (درصد نامشخص): سیستم اعصاب مرکزی: سندروم گیلن باره گوارشی: استفراغ عفونی: عفونت باکتریایی

تداخلات دارویی واکسن هموفیلوس آنفلوانزا

*مشخصات کلی تداخلات: - واکسن یا توکسوئید تداخلات رده X (پرهیز): تداخل قابل‌توجهی مشخص نشده است. کاهش اثرات داروها توسط واکسن هموفیلوس آنفولانزا نوع B: تداخل قابل‌توجهی مشخص نشده است. کاهش اثرات واکسن هموفیلوس آنفولانزا نوع B توسط داروها: فینگولیمود، داروهای سرکوب‌کننده‌ی سیستم ایمنی، سیپونیمود، ونتوکلاکس افزایش اثرات داروها توسط واکسن هموفیلوس آنفولانزا نوع B : تداخل قابل‌توجهی مشخص نشده است. افزایش اثرات واکسن هموفیلوس آنفولانزا نوع B توسط داروها: تداخل قابل‌توجهی مشخص نشده است. تداخل با غذا: ذکر نشده است.

هشدار ها واکسن هموفیلوس آنفلوانزا

* 1- لازم است که بیمار از لحاظ بروز سنکوپ، آنافیلاکسی و واکنش های ازدیاد حساسیت، به مدت 15 دقیقه پس از دریافت واکسن پایش شود و در صورت نیاز، کادر درمانی جهت انجام اقدامات اورژانسی آمادگی داشته باشند (در صورت بروز آنافیلاکسی یا واکنش های ازدیاد حساسیت، تزریق اپی نفرین 1:1000 ضروری می باشد). 2- لازم است که در صورت بروز حرکات شبه تشنج مرتبط با سنکوپ، به منظور برقراری جریان مناسب مغزی، بیمار در حالت طاق باز یا ترندلنبرگ قرار گیرد. 3- ثبت سابقه پزشکی بیمار ضرورت دارد. 4- بیمار از لحاظ بروز عوارض جانبی خفیف (مانند تورم، قرمزی و/یا درد محل تزریق) و شدید (مانند راش کهیری، استفراغ، ضعف شدید، سردرد، کوتاهی تنفس یا تنفس دشوار) پایش شود. 5- لازم است که در صورت مصرف همزمان داروهای ضدانعقاد، محل تزریق به محکمی فشار داده شود و پس از تزریق پایش شود. 6- فقط به صورت عضلانی قابل تزریق می باشد. 7- در بیمارانی با نقص سیستم ایمنی، کاهش دوز ضرورت دارد. توصیه می شود که پیش از شروع سرکوب سیستم ایمنی تجویز شود. - در بیماران مصرف کننده داروهای ضدانعقاد با احتیاط تجویز شود.