متوهگزیتال

موارد مصرف متوهگزیتال

داروی متوهکسیتال يك داروي بيهوشي باربيتوراتي است با فعاليت كوتاه مدت كه فعاليت‌هاي آن مشابه با تيوپنتال است اما 2 تا 3 برابر قوي‌تر از آن است. به صورت نمك سديم تجويز مي‌شود و كاربرد مشابهي با تيوپنتال در بيهوشي دارد. طول مدت فعاليت آن كوتاه‌تر است و بهبود از بيهوشي طي 5 تا 7 دقيقه رخ مي‌دهد اگرچه ممكن است براي مدتي خواب آلودگي باقي بماند. دوز تجويزي دارو بستگي به وضعيت بيمار و ديگر داروهاي مصرفي دارد. معمولاً فرم سديم دارو به صورت محلول 1% و به طريق داخل وريدي تجويز مي‌گردد. در غلظت‌هاي بالاتر بروز عوارض جانبي بيشتر مي‌شود. دوز معمول ايجاد بيهوشي بين 50 تا 120 ميلي گرم با سرعت 100 ميلي گرم هر 5 ثانيه مي‌باشد(يك ميلي ليتر از محلول 1%). جهت حفظ بيهوشي عمومي مي‌توان Methohexital Sodium را به طريق تزريق داخل وريدي با دوز 20 تا 40 mg هر 4 تا 7 دقيقه بر حسب نياز تجويز نمود و يا مي‌توان آن را به صورت محلول دودهم درصد با انفوزيون مداوم داخل وريدي با سرعت 3 ميلي ليتر در دقيقه تجويز نمود.

فارماکوکینتیک متوهگزیتال

متوهكسيتال نسبت به تيوپنتال كمتر در چربي محلول است اما غلظت‌هاي لازم جهت ايجاد بيهوشي متعاقب يك دوز داخل وريدي طي 30 ثانيه در مغز ايجاد مي‌شوند. از طريق مقعدي نيز جذب مي‌شود و اثر آن طي 5 تا 11 دقيقه حاصل مي‌شود. بهبود از بيهوشي به خاطر متابوليسم سريع و توزيع مجدد در ديگر بافت‌هاي بدن سريع رخ مي‌دهد. در بافت‌هاي چربي ذخيره نمي‌شود و به ميزان 73% به پروتئين چسبندگي دارد. به سرعت در كبد از طريق دمتيلاسيون و اكسيداسيون متابوليزه ميگردد. نيمه‌عمرحذف نهايي آن بين 5/1 تا 6 ساعت مي‌باشد. از جفت عبور مي‌كند و در شير مادر يافت مي‌شود.

عوارض جانبی متوهگزیتال

همانند تیوپنتال

تداخلات دارویی متوهگزیتال

همانند تیوپنتال