متیل پردنیزولون

موارد مصرف متیل پردنیزولون

متيل پردنيزولون براي درمان جايگزيني در نارسايي غده فوق كليوي استفاده مي شود. اين دارو همچنين در درمان علامتي اختلالات آلرژيك التهابي و در جهت سركوب كردن سيستم ايمني استفاده مي شود. متيل پردنيزولون در هيپرپلازي مادرزادي غده فوق كليه، ادم مغزي و بيماري هاي روماتيسمي نيز مؤثر است.

مکانیسم اثر متیل پردنیزولون

اين دارو با عبور از غشاء سلولي به گيرنده هاي خود در سيتوپلاسم متصل شده و كمپلكس دارو –گيرنده وارد هسته سلولي مي شود. اين كمپلكس با اتصال به نواحي خاصي از DNA موجب تحريك روند رونويسي mRNA و بدنبال آن ساخت آنزيم هايي مي گردد كه در نهايت مسئول اثرات سيستميك كورتيكواستروئيدها مي باشند. كورتيكواستروئيدها با جلوگيري از تجمع سلول هاي التهابي در ناحيه التهاب، مهار فاگوسيتوز و آزاد شدن آنزيم هاي مسئول در التهاب و مهار ساخت و آزاد شدن واسطه هاي شيميايي التهاب اثرات ضدالتهابي خود را اعمال مي كنند.

فارماکوکینتیک متیل پردنیزولون

فراهمي زيستي دارو حدود 90-80 درصد بوده و نيمه عمر آن 3-2 ساعت مي باشد. متيل پردنيزولون بطور عمده در كبد و مقاديري نيز در كليه و بافت ها به متابلوليت هاي غير فعال تبديل مي شود.

منع مصرف متیل پردنیزولون

1. به صورت تزريق داخل مفصلي در موارد جراحي ترميمي مفاصل، اختلالات انعقادي خون، شكستگي داخل مفصلي، عفونت اطراف مفصل يا سابقه ابتلاء به آن، پوكي استخوان اطراف مفصل به دلايلي غير از آرتريت و مفصل ناپايدار نبايد مصرف شود. 2. در پيشگيري از سندرم زجر تنفسي نوزادان، در صورت وجود آمنيونيت، عفونت سيستميك يا تب، عفونت با هرپس، عدم كفايت جفت و پارگي زودرس غشاء نيز نبايد مصرف شود.

عوارض جانبی متیل پردنیزولون

* سایر عوارض (درصد نامشخص): قلبی عروقی: برادی کاردی، ایست قلبی، آریتمی قلبی، نارسایی قلبی، بزرگ شدن قلب، شوک، ادم، آمبولی (چربی)، افزایش فشارخون، کاردیومیوپاتی هایپرتروفیک (نوزادان)، پارگی میوکارد (پس از سکته قلبی)، سنکوپ، تاکی کاردی، ترومبوآمبولی، ترومبوفلبیت، واسکولیت (التهاب عروق خونی) سیستم اعصاب مرکزی: التهاب عنکبوتیه، افسردگی، احساسات ناپایدار، سرخوشی، سردرد، افزایش فشار داخل جمجمه، بی خوابی، کسالت، مننژیت، ضعف عضلات، التهاب نورون، نوروپاتی، فلج پاها، خواب رفتگی اندام، اختلال شخصیت، اختلالات روانی، تومور کاذب مغزی، تشنج، اختلالات حسی، سرگیجه پوستی: آکنه ولگاریس، درماتیت آلرژیک، ریزش مو، استریای آتروفیک، افزایش تعریق، کبودی، نازک شدن اپیدرم، قرمزی، پوسته ریزی پوست، قرمزی صورت، هایپرپیگمانته شدن، آتروفی پوست، راش پوستی، سرکوب تست واکنش پوستی، نازک شدن مو، کهیر، خشکی پوست غدد درون ریز و متابولیسم: سرکوب آدرنال، کلسینوز، وضعیت شبه کوشینگ، سندرم کوشینگ، کاهش تحمل گلوکز، دیابت ملیتوس، احتباس آب، پیدایش گلوکز در ادرار، مهار رشد (کودکان)، هیرسوتیسم (پرمویی)، سرکوب محور هیپوتالاموس هیپوفیز آدرنال، افزاش قندخون، افزایش چربی خون، کاهش پتاسیم خون، آلکالوز هیپوکالمیک، مقاومت به انسولین (افزایش نیاز به انسولین یا داروهای کاهنده قندخون در دیابت)، اختلالات قاعدگی، صورت ماه شکل، تعادل منفی نیتروژن، کاتابولیسم پروتئین، احتباس سدیم، افزایش وزن گوارشی: باد کردن شکم، نقص عملکرد مثانه، نقص عملکرد روده، عدم تحمل کربوهیدرات، خونریزی گوارشی، سوراخ شدن دستگاه گوارش، سکسکه، افزایش اشتها، سوراخ شدن روده کوچک و بزرگ، تهوع، پانکراتیت، زخم گوارشی، اختلالات اسپرم (کاهش تحرک و تعداد)، زخم و التهاب مری هماتولوژی: لکوسیتوز (گذرا)، نئوپلاسم بدخیم (ثانویه)، پتشی کبدی: بزرگ شدن کبد، افزایش آنزیم های کبدی، افزایش سطح سرمی آنزیم های ترانس آمیناز ازدیاد حساسیت: واکنش شبه آنافیلاکسی، آنافیلاکسی، آنژیوادم، واکنش ازدیاد حساسیت عفونی: افزایش خطر ابتلا به عفونت، عفونت چشمی، آبسه غیرعفونی موضعی: عفونت محل تزریق عصبی، عضلانی و اسکلتی: آمیوتروفی، آرتروپاتی، نکروز غیرعفونی سر استخوان ران، نکروز غیرعفونی سر استخوان بازو، شکستگی استخوان،آرتروپاتی شبه شارکو، لیپوتروفی، پوکی استخوان، پارگی تاندون، میوپاتی استروئیدی، شکستگی فشرده سازی مهره چشمی: کوری، اگزوفتالمی، گلوکوم، افزایش فشار داخل چشم، التهاب چشمی، اختلالات بینایی، آب مروارید زیرکپسولی خلفی تنفسی: ادم ریوی، رینیت متفرقه: واکنش شبه آنافیلاکسی، آنافیلاکسی، آنژیوادم، واکنش ازدیاد حساسیت، پوسته ریزی بافت (بافت مرده یا پوسته ریزی در محل تزریق)، اختلال در بهبود زخم

تداخلات دارویی متیل پردنیزولون

*مشخصات کلی تداخلات: - سوبسترای 11- بتا- هیدروکسی استروئید دهیدروژناز تیپ 1 - سوبسترای CYP3A4 - اثر بر نتایج تست تشخیصی هورمون رشد - افزایش خطر خونریزی یا آسیب به مخاط دستگاه گوارش - تشدید هایپرگلایسمی - تشدید اثرات افزاینده فشارخون - تشدید هیپوکالمی - تشدید اثرات سرکوب‌کننده سیستم ایمنی - کاهش آستانه تشنج تداخلات رده X (پرهیز): آلدسلوکین، ب.ث.ژ (تزریق در مثانه)، کلادریبین، کانیواپتان، دسموپرسین، فکسینیدازول، فوزیدیک اسید (سیستمیک)، ایدلالیزیب، ایندیوم 111 کاپرومب پندتید، ماسیمورلین، میفامورتید، میفپریستون، ناتالیزومب، پیمکرولیموس، تاکرولیموس (موضعی)، اپاداکتینیب کاهش اثرات داروها توسط متیل پردنیزولون: آلدسلوکین، داروهای ضد دیابت، آکسیکابتاژن سیلوسل، ب.ث.ژ (تزریق در مثانه)، کلسی‌تریول (سیستمیک)، تست پوستی کوکسیکوئید ایمیت، کورتیکورلین، کوزینتروپین، سیکلوسپورین (سیستمیک)، هیالورونیداز، ایندیوم 111 کاپرومب پندتید، ایزونیازید، ماسیمورلین، میفامورتید، نیوولومب، پیدوتیمود، سالیسیلات ها، سیپولوسل-تی، سوماتروپین، تاکرولیموس (موضعی)، ترتوموتید، تیزاجنلکلوسل، داروهای اختلال چرخه اوره، واکسن ها (زنده)، واکسن ها (غیرفعال) کاهش اثرات متیل پردنیزولون توسط داروها: آنتی‌اسیدها، عوامل کمپلکس ساز اسیدهای صفراوی، القاکننده‌های CYP3A4 (متوسط و قوی)، دابرافنیب، دفراسیروکس، اکیناسه، انزالوتامید، اردافتینیب، ایووسیدنیب، میفپریستون، میتوتان، ساریلومب، سیلتوکسیمب، توسیلیزومب افزایش اثرات داروها توسط متیل پردنیزولون: مهارکننده‌های استیل کولین استراز، آمفوتریسین بی، آندروژن ها، باریستینیب، سیکلوسپورین (سیستمیک)، دفراسیروکس، دسیرودین، دسموپرسین، فکسینیدازول، فینگولیمود، لفلونامید، دیورتیک های لوپ، ناتالیزومب، نیکوراندیل، داروهای ضدالتهاب غیراستروئیدی (غیراختصاصی و اختصاصی COX2)، کینولون ها، ریتودرین، سارگراموستیم، سیپونیمود، دیورتیک های تیازیدی و شبه تیازیدی، توفاسیتینیب، اپاداکتینیب، واکسن ها (زنده)، آنتاگونیست های ویتامین کا افزایش اثرات متیل پردنیزولون توسط داروها: اپرپیتانت، کلادریبین، کلوفازیمین، کانیواپتان، مهارکننده‌های CYP3A4 (متوسط و قوی)، دنوزومب، دیلتیازم، دوولیزیب، اردافتینیب، مشتقات استروژن، فوس اپرپیتانت، فوس نوتپیتانت، فوزیدیک اسید (سیستمیک)، ایدلالیزیب، اینداکاترول، لاروترکتینیب، میفپریستون، نوتپیتانت، داروهای مسدودکننده عصبی – عضلانی (غیر دپلاریزه)، اوکرلیزومب، پالبوسیکلیب، پیمکرولیموس، روفلومیلاست، سالیسیلات ها، سیمپرویر، استریپنتول، تاکرولیموس (موضعی)، تراستوزومب تداخل با غذا: ذکر نشده است.

هشدار ها متیل پردنیزولون

1. استفاده طولاني مدت متيل پردنيزولون در كودكان مي تواند منجر به مهار رشد شود. 2. بدنبال مصرف اين دارو ممكن است آزمايشات بررسي عملكرد محور هيپوتالاموس-هيپوفيز –غده فوق كليوي دچار اختلال شود. 3. در افراد مسن و بخصوص خانم هاي يائسه، احتمال ايجاد پوكي استخوان و فشار خون بالا، افزايش مي يابد. 4. تجويز سريع داخل وريدي مقادير زياد اين دارو، ممكن است موجب كولاپس قلبي-عروقي گردد. 5. تجويز مقاديري از دارو كه موجب تضعيف سيستم ايمني مي گردد، مي تواند موجب كاهش پاسخ آنتي بادي سرم در هنگام تجويز همزمان واكسن هاي حاوي ويروس زنده گردد.

توصیه های دارویی متیل پردنیزولون

1. از قطع ناگهاني مصرف دارو بعد از استفاده طولاني(بيش از 3 هفته) پرهيز شود. 2. در طول درمان ، مصرف سديم بايستي محدود شده و مصرف مكمل هاي پتاسيم توصيه مي شود. 3. معاينات چشم پزشكي در طول درمان دراز مدت، به طور مرتب بايد انجام گيرد.