روفکوکسیب

موارد مصرف روفکوکسیب

روفه کوکسیب به عنوان یک NSAID یک مهار کننده انتخابی سیکلواکسیژناز2 (cox-2) است. با مهار cox-2 که مواد پروستاگلاندین است باعث کاهش درد و التهاب می شود.

فارماکوکینتیک روفکوکسیب

بخوبی از دستگاه گوارش جذب می شود. حداکثر غلظت پلاسمائی آن تقریباً 2 تا 4 ساعت بعد است. 85% آن با پروتئین های پلاسما باند می شود. بطور وسیعی توسط کبد متابولیزه می شود. دفع آن بطور اصلی توسط ادرار است (72%) و فقط 14% آن در مدفوع وجود دارد. نیمه عمر محوشدن آن در شرایط ثابت حدود 17 ساعت است.

منع مصرف روفکوکسیب

در بیمارانی با اختلال کبدی، نارسائی قلبی شدید، بیماریهای التهابی روده و اختلال کلیوی با کلیرانس کلیوی کمتر از cc/min30 .

عوارض جانبی روفکوکسیب

در کل همانند NSAID ها. زخمهای دهانی، درد قفسه صدری، اضافه وزن، اگزمای اتوپیک و گرفتگی عضلانی نیز گزارش شده است. اسهال، تهوع، یبوست، طپش قلب، اختلالات اپی کاستریک، دردهای شکمی، درد و اختلالات تنفسی، فشار خون بالا، خستگی، گیجی، درد پشت، راشهای پوستی، افزایش وزن غیر طبیعی و افزایش آنزیمهای کبدی.

تداخلات دارویی روفکوکسیب

مصرف توأم آن با لیتیم سطح سرمی لیتیم را افزایش می دهد که احتمال بروز اثرات جانبی افزایش می یابد. ریفامپین باعث کاهش غلظت آن می شود. همراه آسپرین باعث افزایش خطر عوارض خطرناک جانبی می شود.

هشدار ها روفکوکسیب

در بیمارانی که تستهای عملکرد کبدی بطور دائم غیر طبیعی می ماند باید درمان قطع شود. در بیماران با بیماری ایسکمی قلبی باید با احتیاط مصرف شود.

توصیه های دارویی روفکوکسیب

در کودکان توصیه نمی شود. در مشکلات خونریزی زخم معده یا روده، کم خونی، آسم، احتباس مایعات، کم آبی بدن، بیماری قلبی، فشار خون بالا، واکنشهای حساسیتی و بیماری کلیوی و کبدی با احتیاط مصرف شود. در صورت تداوم افزایش آنزیمهای کبدی مصرف دارو قطع شود.