پیزوتیفن

موارد مصرف پیزوتیفن

این دارو، معمولاً بشکل مالئات جهت پروفیلاکسی میگرنی و نیز جلوگیری از سردردهای میگرنی کلاستریک بکار می رود. این دارو در درمان حملات حاد مؤثر نیست.

فارماکوکینتیک پیزوتیفن

بخوبی از راه دستگاه گوارش جذب شده، حداکثر سطح پلاسمایی آن بعد از 5 ساعت حاصل می شود. بیش از 90% آن به پروتئینهای پلاسما باند می شود. متابولیسم وسیعی دارد. بیش از نیمی از دوز مصرفی از طریق ادرار دفع می شود و درصد عمده ای هم از راه مدفوع دفع می شود. متابولیت اولیه این دارو (گلوکورونید کونژوگه) ونیمه عمر حذفی حدود 23 ساعت دارد.

عوارض جانبی پیزوتیفن

همانند آنتی هیستامینهای سداتیو است. افزایش اشتها و افزایش وزن گیجی و خواب آلودگی از دیگر عوارض آن است.

تداخلات دارویی پیزوتیفن

همانند داروهای آنتی هیستامین سداتیو