ایپی لی مومب

موارد مصرف ایپی لی مومب

– درمان ملانومای عود پذیر یا متاستاتیک

مکانیسم اثر ایپی لی مومب

– یک آنتی بادی مونوکلونال نوترکیب انسانی ایمنوگلوبولین IgG1 است که به لنفوسیت T سمی که مرتبط با آنتی ژن 4 ( CTLA4 ) است اتصال می یابد. CTLA4 باعث تنظیم مهاری مسیر فعالیت سلول T می شود. مهار CTLA4 به سلول های T اجازه فعالیت و تکثیر می دهد. در ملانوما، ایپیلیموماب احتمالا بطور غیر مستقیم باعث تنظیم پاسخ های سلول T به تومورها می گردد.

فارماکوکینتیک ایپی لی مومب

– توزیع: Vss=7.21 L - نیمه عمر نهایی: 7/14 روز

منع مصرف ایپی لی مومب

– هیچگونه منع مصرفی در برچسب های سازندگان وجود ندارد.

عوارض جانبی ایپی لی مومب

* سیستم اعصاب مرکزی: خستگی، سردرد پوستی: راش پوستی، خارش، درماتیت غدد درون ریز و متابولیسم: کاهش وزن گوارشی: اسهال، تهوع، کاهش اشتها، افزایش لیپاز سرم، استفراغ، یبوست، افزایش آمیلاز سرم، کولیت، انتروکولیت، درد شکمی هماتولوژی و انکولوژی: کاهش هموگلوبین، آنمی کبدی: افزایش سطح سرمی آلانین آمینوترانسفراز، افزایش سطح سرمی آسپارتات آمینوترانسفراز، افزایش آلکالین فسفاتاز سرم، افزایش بیلی روبین سرم، هپاتیت تنفسی: سرفه، تنگی نفس متفرقه: تب عوارض نسبتا شایع (%10-1): سیستم اعصاب مرکزی: بی خوابی، نوروپاتی پوستی: پیسی، کهیر غدد درون ریز و متابولیسم: بی کفایتی هیپوفیز، التهاب هیپوفیز، بی کفایتی بخش قشری غده فوق کلیه، کم کاری تیروئید گوارشی: سوراخ‌ شدن روده، پانکراتیت هماتولوژی و انکولوژی: افزایش سطح ائوزینوفیل کبدی: سمیت کبدی ایمونولوژی: توسعه آنتی بادی کلیوی: افزایش کراتینین سرم، نفریت سایر عوارض (درصد نامشخص): پوستی: درماتیت بللوس (ضایعات مشابه بند زدگی)، زخم پوستی، نکروز پوست یا سایر بافت ها، سندرم استیونس جانسون، نکروز توکسیک اپیدرم

تداخلات دارویی ایپی لی مومب

* مشخصات کلی تداخلات: اطلاعاتی گزارش نشده است. تداخلات رده X (پرهیز): تداخل قابل‌توجهی مشخص نشده است. کاهش اثرات داروها توسط ایپیلی مومب: تداخل قابل‌توجهی مشخص نشده است. کاهش اثرات ایپیلی مومب توسط داروها: تداخل قابل‌توجهی مشخص نشده است. افزایش اثرات داروها توسط ایپیلی مومب: ومورافنیب افزایش اثرات ایپیلی مومب توسط داروها: تداخل قابل‌توجهی مشخص نشده است. تداخل با غذا: ذکر نشده است.

هشدار ها ایپی لی مومب

– عوارض شدید و کشنده ناشی از فعالیت سیستم ایمنی و فعال و تکثیر شدن سلول های T می تواند بروز کند. در صورت درگیری همه ارگان ها، اثرات شدید شامل درماتیت ( نکروز سمی اپیدرم )، بیماری های غدد درون ریز، انتروکولیت، هپاتیت و نوروپاتی می تواند ایجاد شود. - این واکنش ها عمدتا در حین درمان رخ می دهد اما بعضی از آن ها تا هفته ها و ماه ها بعد از اتمام درمان نیز اتفاق می افتند. در صورت بروز عوارض شدید، درمان را قطع کرده و دوز بالای کورتیکواستروئید را تجویز کنید. در ابتدای شروع درمان و قبل از هر دوز، عملکرد کبدی و تیروئید و علائم واکنش های فوق را ارزیابی کنید.

توصیه های دارویی ایپی لی مومب

– مصرف وریدی طی 90 دقیقه با فیلتر اتصال به پروتئین ضعیف انفوزیون شود. در انتهای انفوزیون نرمال سالین یا دکستروز 5% استفاده شود.