ایمنوگلوبولین سرخک

موارد مصرف ایمنوگلوبولین سرخک

توجه: پيش از مطالعه اين تك نگار، مراجعه به تك نگاركلي ايمنوگلوبولين ها ضروري است. اين فرآورده براي ايجاد ايمني انتقالي بر عليه بيماري سرخك مورد استفاده قرار مي گيرد. همچنين در افراد مستعد كه با عفونت تماس داشته اند، براي پيشگيري و بهبودي سرخك مصرف مي شود. همچنين در زنان باردار در 3 ماهه اول، بيماران مبتلا به سندرم نقص پادتن، بيماران تحت درمان با مقادير زياد كورتيكوستروئيدها يا ساير داروهاي كاهنده سيستم ايمني، بيماران مبتلا به بيماري هاي شديد تب دار(مخصوصاً اگر داراي اختلالات مغزي باشند)به شرط آنكه تابحال واكسينه نشده باشند مصرف مي شود.

مکانیسم اثر ایمنوگلوبولین سرخک

اين فرآورده حاوي ايمنوگلوبولين هاي ليوفيليزه(عمدتاً IgG) مي باشد و از پلاسماي حاوي پادتن هاي خاص بر عليه ويروس سرخك بدست مي آيد.

عوارض جانبی ایمنوگلوبولین سرخک

درد و سفتي در محل تزريق، تب، كهير و آنژيوادم از عوارض جانبي عمده اين فرآورده مي باشند.

تداخلات دارویی ایمنوگلوبولین سرخک

به دليل تداخل اثر با واكسن هاي ويروسي، تا سه ماه بعد از تزريق اين ايمنوگلوبولين، از تجويز واكسن هاي ويروسي امتناع شود.

هشدار ها ایمنوگلوبولین سرخک

1. در افرد با سابقه واكنش هاي حساسيتي سيستميك بايد اين فرآورده با احتياط مصرف شود. 2. هنگام تزريق دارو احتمال سفتي انتقال ويروس وجود دارد.

توصیه های دارویی ایمنوگلوبولین سرخک

اين فراورده بايد در دماي بين 8-2درجه سانتيگراد و دور از نور و تحت خلاء يا گاز خنثي نگهداري شود.