ملوکسیکام

موارد مصرف ملوکسیکام

یک مشتق اکسی کام است و یک داروی NSAID است. گزارش شده است که یک مهارکننده انتخابی برای سیکلیک اکسیژناز2 است. در درمان آرتریت روماتوئید، برای درمان علامتی کوتاه مدت در حملات حاد استئوآرتریت و درمان علامتی اسپوندلیت انکیلوزان استفاده می شود.

فارماکوکینتیک ملوکسیکام

بخوبی پس از مصرف خوراکی جذب می شود. 99 درصد آن با پروتئین های پلاسما پیوند می شود. نیمه عمر دفع آن از خون در حدود 20 ساعت است. به طور اصلی بوسیله اکسید شدن و ترشح در ادرار و مدفوع دفع می شود و کمتر از 3 درصد آن به صورت تبدیل نشده ترشح می شود.

منع مصرف ملوکسیکام

مصرف این دارو در سه ماهه سوم بارداری اکیدا ممنوع است و جزء داروهای گروه X طبقه بندی می شود و ممکن است منجر به مرگ یا نقص عضو جنین شود. در اختلالات شدید کبدی، اختلالات خونریزی دهنده، بیماران با نارسائی کلیوی مگر آنها که دیالیز می شوند مصرف رکتال آن در بیماران مبتلا به پروکتیت، هموروئید و خونریزی از مقعد. آسم، آلرژی، حساسیت به آسپرین، سابقه اولسراتیک.

عوارض جانبی ملوکسیکام

* عوارض نسبتا شایع (%10-1): قلبی عروقی: ادم، آنژین صدری، آریتمی قلبی، نارسایی قلبی، ادم صورت، افزایش فشارخون، افت فشارخون، سکته قلبی حاد، تپش قلب، سنکوپ، تاکی کاردی، واسکولیت (التهاب عروق خونی) سیستم اعصاب مرکزی: درد، سردرد، سرگیجه، بی خوابی، زمین افتادن، خواب آشفته، اضطراب، گیجی، افسردگی، خواب آلودگی، خستگی، کسالت، عصبانیت، خواب رفتگی اندام، تشنج، سرگیجه پوستی: راش پوستی، خارش، ریزش مو، راش بللوس، افزایش تعریق، حساسیت پوست به نور، کهیر غدد درون ریز و متابولیسم: پیدایش آلبومین در ادرار، کم آبی بدن، گرگرفتگی، افزایش گاما گلوتامیل ترانسفراز، افزایش وزن، کاهش وزن گوارشی: سوء هاضمه، اسهال، تهوع، درد شکمی، یبوست، نفخ، استفراغ، درد شکمی، آفت دهانی، کولیت، زخم دوازدهه، اختلال چشایی، باد گلو، التهاب مری، سوراخ شدن دستگاه گوارش (از جمله دوازدهه، معده)، زخم معده، گاستریت، رفلاکس، خونریزی گوارشی، استفراغ خونی، افزایش اشتها، سوراخ شدن روده، ملنا (مدفوع خونی تیره)، پانکراتیت، خشکی دهان ادراری تناسلی: عفونت مجاری ادراری، تکرر ادرار، خون در ادرار هماتولوژی و انکولوژی: آنمی، لکوپنی، پورپورای غیرترومبوسیتوپنیک، ترومبوسیتوپنی کبدی: هپاتیت، افزایش بیلی روبین خون، افزایش سطح سرمی آلانین آمینوترانسفراز، افزایش سطح سرمی آسپارتات آمینوترانسفراز ازدیاد حساسیت: آنژیوادم، واکنش ازدیاد حساسیت عصبی، عضلانی و اسکلتی: درد مفاصل، کمردرد، لرزش چشمی: کونژنکتیویت، اختلالات بینایی گوشی: وزوز گوش کلیوی: افزایش BUN، افزایش کراتینین سرم، نارسایی کلیه تنفسی: عفونت مجاری تنفسی فوقانی، علائم شبه آنفلونزا، فارنژیت، برونکواسپاسم، تنگی نفس، سرفه، آسم متفرقه: صدمات غیرمترقبه، تب

تداخلات دارویی ملوکسیکام

* مشخصات کلی تداخلات: - سوبسترای CYP2C9 - نفروپاتی ناشی از داروهای مسکن - تشدید اثرات ضد پلاکت - کاهش پرفیوژن یا عملکرد کلیوی - افزایش خطر خونریزی یا آسیب به مخاط دستگاه گوارش - تشدید هایپرکالمی - تشدید اثرات افزاینده فشارخون - تشدید هیپوناترمی - کاهش آستانه تشنج تداخلات رده X (پرهیز): آسه‌متاسین، آمینولوولینیک اسید (سیستمیک)، کلسیم پلی استایرن سولفونات، دکس ایبوپروفن، دکس کتوپروفن، فلوکتافنین، کتورولاک (نازال و سیستمیک)، ماسیمورلین، میفامورتید، مورنیفلومات، داروهای ضدالتهاب غیراستروئیدی (انتخابی COX-2)، اوماستاکسین، پلوبیپروفن، فنیل بوتازون، سدیم پلی استایرن سولفونات، تالنیفلومات، تنوکسیکام، اوروکیناز، زالتوپروفن کاهش اثرات داروها توسط ملوکسیکام: آلیسکایرن، بلاک کننده‌های گیرنده آنژیوتانسین II، مهارکننده‌های آنزیم تبدیل‌کننده آنژیوتانسین، بتابلاکرها، اپلرنون، هیدرالازین، دیورتیک های لوپ، ماسیمورلین، میفامورتید، دیورتیک های نگه‌دارنده پتاسیم، پروستاگلاندین ها (چشمی)، سالیسیلات ها، مهارکننده‌های انتخابی باز جذب سروتونین، سینکالید، دیورتیک های تیازیدی و شبه تیازیدی کاهش اثرات ملوکسیکام توسط داروها: عوامل کمپلکس ساز اسیدهای صفراوی، ایتراکونازول، لوماکافتور و ایواکافتور، سالیسیلات ها افزایش اثرات داروها توسط ملوکسیکام: مشتقات 5- آمینوسالیسیلیک اسید، داروهای با خاصیت ضد پلاکت، آلیسکایرن، آمینوگلیکوزیدها، آمینولوولینیک اسید (موضعی و سیستمیک)، داروهای ضد انعقاد، آپیکسابان، بمیپارین، مشتقات بیس‌فسفونات ها، کلسیم پلی استایرن سولفونات، سفالوتین، کلاژناز (سیستمیک)، سیکلوسپورین (سیستمیک)، دابیگاتران اتکسیلات، دفراسیروکس، دئوکسی کولیک اسید، دسموپرسین، دکس ایبوپروفن، دیگوکسین، دروسپیرنون، ادوکسابان، انوکساپارین، اپلرنون، هالوپریدول، هپارین، ایبریتومومب تیوکستان، لیتیم، متفورمین، متوترکسات، داروهای ضدالتهاب غیراستروئیدی (انتخابی COX-2)، اوبینوتوزومب، اوماستاکسین، پورفیمر، دیورتیک های نگه‌دارنده پتاسیم، پرالاترکسات، کینولون ها، ریواروکسابان، سالیسیلات ها، سدیم پلی استایرن سولفونات، تاکرولیموس (سیستمیک)، فرآورده‌های تنوفوویر، داروهای ترومبولیتیک، تولپریسون، اوروکیناز، ونکومایسین، ورتپورفین، آنتاگونیست های ویتامین کا افزایش اثرات ملوکسیکام توسط داروها: آکالابروتینیب، آسه‌متاسین، الکل (اتیل)، بلاک کننده‌های گیرنده آنژیوتانسین II، مهارکننده‌های آنزیم تبدیل‌کننده آنژیوتانسین، کورتیکواستروئید ها (سیستمیک)، سیکلوسپورین (سیستمیک)، مهارکننده‌های متوسط CYP2C9، داساتینیب، دکس کتوپروفن، دیکلوفناک (سیستمیک)، امولسیون‌های چربی (بر پایه روغن ماهی)، فلبیناک، فلوکتافنین، گلوکزآمین، گیاهان (با خاصیت ضد انعقاد/ ضد پلاکت)، ایبروتینیب، اینوترسن، کتورولاک (نازال و سیستمیک)، لیماپروست، دیورتیک های لوپ، لوماکافتور و ایواکافتور، مورنیفلومات، مولتی ویتامین/ فلورید (حاوی ویتامین‌های آ، دی و ای)، مولتی ویتامین/ مینرال (حاوی ویتامین‌های آ، دی، ای، کا، فولات و آهن)، مولتی ویتامین/ مینرال (حاوی ویتامین‌های آ، ای و بدون آهن)، نفتازون، اسیدهای چرب امگا-3، پلوبیپروفن، پنتوسان پلی سولفات سدیم، پنتوکسی فیلین، فنیل بوتازون، پروبنسید، آنالوگ‌های پروستاسیکلین، مهارکننده‌های انتخابی باز جذب سروتونین، سلومتینیب، مهارکننده‌های باز جذب سروتونین/ نوراپی نفرین، سدیم فسفات‌ها، تالنیفلومات، تنوکسیکام، دیورتیک های تیازیدی و شبه تیازیدی، تیپراناویر، تولپریسون، داروهای ضدافسردگی سه حلقه‌ای (آمین نوع سوم)، ویتامین ای (سیستمیک)، وریکونازول، زالتوپروفن، زانوبروتینیب تداخلات با غذا: ذکر نشده است.

هشدار ها ملوکسیکام

همانندسایر NSAIDها . در انگلستان توصیه شده است مصرف ملوکسی کام و دیگر داروهای مهارکننده انتخابی سیکلواکسیژناز2 در بیمارانی که خطر خونریزی گوارشی با مصرف دیگر داروهای غیر انتخابی NSAID داشته اند محدود شود.