پروکائین پنی سیلین جی

موارد مصرف پروکائین پنی سیلین جی

این دارودر درمان عفونت های حساس به پنی سیلین ( به ویژه دیفتری و نوروسیفیلیس ) مصرف می شود.

فارماکوکینتیک پروکائین پنی سیلین جی

این دارو به آهستگی در محل تزریق ( عضلانی ) آزاد می شود و طی 4 ساعت حداکثر غلظت خونی به دست می آید و پس از 20- 15 ساعت به آهستگی غلظت آن کاهش می یابد.

منع مصرف پروکائین پنی سیلین جی

در صورت وجود سابقه آلرژیک به پنی سیلین ها نباید مصرف شود.

عوارض جانبی پروکائین پنی سیلین جی

* سایر عوارض (%1>، پس از ورود به بازار و/یا گزارشات بالینی): آنافیلاکسی، سمیت سیستم اعصاب مرکزی، کولیت ناشی از کلستریدیوم دیفیسل، درماتیت اکسفولیاتیو، واکنش ازدیاد حساسیت، واکنش یاریش هرکس هایمر، راش ماکولوپاپولار، واکنش شبه بیماری سرم، راش پوستی، کهیر

تداخلات دارویی پروکائین پنی سیلین جی

* مشخصات کلی تداخلات: - سوبسترای OAT1 - سوبسترای OAT3 - سوبسترای OATP1B1 - تغییر در فلور دستگاه گوارش - تشدید اثرات ضد پلاکت - کاهش اثرات باکتریوسیدی وابسته به رشد باکتری - اختلال در پاسخ ایمنی در برابر عوامل باکتریایی - کاهشآستانه تشنج تداخلات رده X (پرهیز): ب.ث.ژ (داخل مثانه‌ای)، واکسن وبا افزایش اثرات داروها توسط پنی‌سیلین جی: دی‌کلروفنامید، متوترکسات، آنتاگونیست های ویتامین کا افزایش اثرات پنی‌سیلین جی توسط داروها: آسه‌متاسین، نیتیزینون، پرتومانید، پروبنسید، تری‌فلونوماید، تولواپتان کاهش اثرات داروها توسط پنی‌سیلین جی: آمینوگلیکوزیدها، ب.ث.ژ (داخل مثانه‌ای)، واکسن ب.ث.ژ (ایمنی‌زا)، واکسن وبا، لاکتوباسیل ها و استریول، مایکوفنولات، سدیم پیکوسولفات، واکسن حصبه کاهش اثرات پنی‌سیلین جی توسط داروها: تتراسیکلین ها تداخل با غذا: ذکر نشده است.

هشدار ها پروکائین پنی سیلین جی

در بیماران مبتلا به عیب کار کلیه ، و سابقه بیماری های گوارشی به ویژه کولیت ناشی از آنتی بیوتیک باید با احتیاط فراوان مصرف شود.

توصیه های دارویی پروکائین پنی سیلین جی

1- این دارو فقط باید از راه تزریق عمیق عضلانی مصرف شده و نباید از راه وریدی، داخل شریان یا نزدیک عصب تزریق شود. 2- بعضی بیماران ممکن است دچار عارضه سمی حاد ناشی از واکنش به پروکائین شوند، به ویژه هنگامی که دارو را در مقادیر زیاد در یک نوبت دریافت دارند. این واکنش ها که معمولا ً گذرا هستند، با علایمی نظیر اضطراب، اغتشاش شعور، آشفتگی، افسردگی، حملات تشنجی، توهم و هذیان و ترس از مرگ زود رس مشخص می شود.