پروتیونامید

موارد مصرف پروتیونامید

پروتیونامید، همراه با سایر داروهای ضد سل، به عنوان جایگزین داروهای انتخاب اول در درمان سل در عفونت های مقاوم به این داروها مصرف می شود.

مکانیسم اثر پروتیونامید

مکانیسم اثر این دارو به خوبی شناخته نشده است اما به نظر می رسد مانع ساخت پیتیدها در میکوباکتریوم شده و بسته به غلظت باکتریواستاتیک یا باکتریسید می باشد .

فارماکوکینتیک پروتیونامید

این دارو به خوبی از مجرای گوارش جذب می شود و 1-2 ساعت پس از مصرف به اوج غلظت سرمی خود می رسد . دفع این دارو عمدتاً کلیوی است.

عوارض جانبی پروتیونامید

افسردگی، تغییرات خلقی، اغتشاش شعور ( مسمومیت CNS )، نوریت محیطی، اسهال، افزایش بزاق، کاهش اشتها، تهوع یا استفراغ،درد معده یا دل آشوبه،احساس طعم فلزی در دهان از عوارض شایع این دارو هستند.

تداخلات دارویی پروتیونامید

مصرف همزمان پروتیونامید با سایر داروهای ضد سل، به ویژه سیکلوسرین ممکن است عوارض جانبی این دارو و از جمله مسمومیتCNS را افزایش دهد. این دارو موجب افزایش وضع ویتامین B6 ( پیریدوکسین ) می شود.

هشدار ها پروتیونامید

1- بیمارانی که به داروهای ایزونیازید، پیرازین آمید و اسیدنیکوتینیک یا سایر داروهای مشابه از نظر ساختمانی، حساسیت مفرط دارند، ممکن است به این دارو نیز حسا س باشند 2- مصرف این دارو در بیماران به عیب کار کبد یا دیابت با احتیاط فراوان صورت می گیرد.

توصیه های دارویی پروتیونامید

1- در صورت بروز اختلال گوارشی، دارو را می توان همراه با غذا مصرف کرد . 2- در طول درمان با این دارو، مصرف ویتامین B6 به صورت مکمل توصیه می شود.