ژلاتین

موارد مصرف ژلاتین

این محلول به عنوان حجیم کننده پلاسما در موارد شوک ناشی از کاهش حجم خون و به عنوان جانشین مایعات در تعویض پلاسما، جانشین پلاسما در گردش خون خارج از بدن، برای پرفوزیون عضو جدا شده و به عنوان محلول حامل برای انسولین مصرف می‌شود.

مکانیسم اثر ژلاتین

این فرآورده در صورت ابتلای بیمار به نارسایی احتقانی شدید قلب و نارسایی کلیه نباید مصرف شود.

هشدار ها ژلاتین

1- در بیمارانی که تجویز این محلول احتمالاً خطر زیادی بار گردش خون را ایجاد می‌کند،( به ویژه بیماران مبتلا به نارسایی احتقانی قلب یا عیب کار کلیه) ، مصرف این دارو باید با احتیاط صورت گیرد. 2- تزریق سریع این محلول، به ویژه در بیمارانی که حجم خون آنها طبیعی است، ممکن است سبب آزاد شدن مواد موثر بر عروق مانند هیستامین شود. 3- از آنجا که این فرآورده حاوی یون کلسیم است، مصرف آن در بیماران تحت درمان با گلیکوزیدهای قلبی باید با احتیاط صورت گیرد. 4- سرعت انفوزیون به وضعیت بیمار بستگی دارد. در حالت عادی ml/hr 500 انفوزیون می‌شود. 5- این محلول را باید از راه انفوزیون وریدی و با حجمی تقریباً مساوی با حجم خون از دست رفته تجویز نمود.

توصیه های دارویی ژلاتین

1- توصیه می‌شود قبل از انفوزیون، محلول تا درجه حرارت بدن گرم می‌شود. این محلول در دمای کمتر از 3 درجه به صورت ژل در می‌آید که گرم کردن آن، این حالات را از بین می‌برد. 2- می‌توان این فرآورده را با سایر محلول‌های انفوزیون مانند کلرورسدیم، دکستروز و رینگر یا خون هپارینه و داروهای محلول در آب مانند انسولین و استرپتوکیناز مخلوط کرد.